fav. | | Create free blog ( Türkçe , Deutsch , Español )

Edebiyat Sayfasi

Parnasizm nedir?

PARNASİZM
Klasizm, romantizm ve realizmin bütününe tepkili bir akımdır. Temel kuralı "sanat sanat içindir" diye özetlenebilir. Aslında realizmin katı toplumculuğu ve gerçekçiliğine bir karşı çıkıştır. Daha çok şiirde kendini gösterir. Sanatsal biçim ve sanatsal içerik kaygısı ön plandadır. Ölçülü ve nesnel bir anlatım, teknik kusursuzluk ve kesin betimlemeler kullanılır. Parnas şiir için "biçimciliği amaçlayan" şiir tanımı da kullanılabilir. Parnasizm, bir yönüyle kendisinden sonraki doğalcılığa da kaynaklık yapmıştır. Zengin bir dil, zengin bir biçim, zengin ve yoğun bir duygusallık işlenir. 1830'lu yıllarda ortaya çıkmıştır. Theophile Gautier'in şiirlerini, Theodore de Banville, Leconte de Lisle izlemiştir. Parnasizm, edebiyat tarihinde Leconte de Lisle ile özdeşleştirilir. Adarını Louis Xavier de Richard ile Catulle Mendes'in hazırlayıp Alphonse Lemerre'in bastığı Le Parnasse Contemporain (Çağdaş Parnasçılık) adlı eserden almıştır. Türk edebiyatında parnasizmin etkileri Tevfik Fikret'te görülmektedir.
Parnasizmin İlkeleri
-Parnasyenler, şiiri salt biçim olarak görürler. Bu yüzden biçim güzelliğini her şeyden üstün tutarlar. 
-Duygunun yerini düşüncelerin aldığı Parnasizmde ayrıntılı ve canlı betimlemelere yer verilir.
-Parnasyenler Eski Yunan mitolojisine büyük hayranlık duyarlar. Dolayısıyla ele alınan bazı konular Klasisizmle benzerlikler taşır.
-Parnasyenler, şiirlerini daha çok "sone" tarzında yazarlar.
-Dizelerin dış yapısı, sözcüklerin sıralanışı, seslerin uyumu, ritim ön plandadır. Bu yüzden parnas sanatçılar, ölçü ve uyağa çok önem verirler.

Batı Edebiyatında Parnasizmin Temsilcileri
-Th. Gautier Lisle 
-Prudhomme 
-J. Maria de Heredia

Türk Edebiyatında Parnasizmin Temsilcileri
Parnasizm Türk edebiyatına Servet-i Fünun döneminde girer. 
-Tevfik Fikret 
-Yahya Kemal